sofokleous10.gr

Τις τελευταίες ημέρες το θέμα μίας επικείμενης πτώχευσης του Ντουμπάι έχει γίνει πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων ακόμη και στα ελληνικά ΜΜΕ. Πριν από ένα, ακριβώς, χρόνο, είχε ξεσπάσει ένας παρόμοιος θόρυβος στην Ελλάδα, κατά τη διάρκεια του Νοεμβρίου και του Δεκεμβρίου για επικείμενη πτώχευση της χώρας, έξοδό της από το ευρώ, αδυναμίας της να δανειστεί και πολλά άλλα δεινά τα οποία, υποτίθεται, πως θα βλέπαμε από το μήνα ορόσημο, Ιανουάριο του 2009.

Σε άρθρο που δημοσιεύσαμε τότε με πληροφορίες από το 3FVIP.com, είχαμε γράψει σχετικά τα εξής: “Ο μέσος Έλληνας στήθηκε μπροστά στην τηλεόρασή του πολλές φορές κατά τον Ιανουάριο, παρακολουθώντας το θρίλερ, με στοιχεία δράματος, που είχε τον τίτλο: “φτωχή χώρα μόνη και παρατημένη ζητά δανεικά: θα της δώσει κανείς; ... το αυτονόητο, όμως, (είναι) ότι, τα διεθνή ιδρύματα που έχουν την πρωτοκαθεδρία στη δανειοδότηση κρατών, τρίβουν τα χέρια τους όταν πελάτες όπως η Ελλάδα βρίσκονται σε καταστάσεις όπως η τρέχουσα (η Ελλάδα είναι αναπτυγμένη οικονομικά χώρα, συμμετέχει σε διεθνείς οργανισμούς, πληρώνει τις δόσεις των δανείων της κανονικά κλπ).

Αν η καταστροφολογία (όμως) οδήγησε σε επιπλέον άνοδο του επιτοκίου δανεισμού έστω και κατά 1%, τότε οι απώλειες για την Ελλάδα αποτιμώνται το λιγότερο, σε 500 εκατομμύρια ευρώ στην επόμενη δεκαετία. Η επιπλέον αυτή αύξηση μπορεί να ξεπεράσει τα 3 δις ευρώ ανάλογα με τη διάρκεια που θα έχει ο επηρεασμός του επιτοκίου και το βαθμό στον οποίο αυτό επηρεάστηκε και πρόκειται να επηρεαστεί.”

Οι παραπάνω 2 παράγραφοι θα μπορούσαν να περιγράφουν τη σημερινή εικόνα στο Ντουμπάι όπου έχει αρχίσει να επικρατεί ένας πανικός και μία φοβία, με τους έκπληκτους ντόπιους πολίτες να προσπαθούν να καταλάβουν αν είναι πλούσιοι ή φτωχοί και αν το 'κράτος' τους είναι ένα από τα πλουσιότερα του κόσμου ή από τα φτωχότερα.. Και αν και οι πιθανότητες να πτωχεύσει το Ντουμπάι είναι απειροελάχιστες, η καταστροφολογία λειτουργεί αρνητικά γι' αυτό και θετικά για τους κερδοσκόπους και τις διεθνείς εταιρίες εμπορίου χρέους καθώς αυξάνονται οι τιμές των 'ασφαλίστρων του πτώχευσης” και επηρεάζουν τιμοκατάλογο κόστους πίστωσης” με τον οποίο δανείζεται το Ντουμπάι από το έξυπνο χρήμα.

Στο άρθρο που είχαμε γράψει πριν 12 μήνες για την Ελλάδα, είχαμε περιγράψει τη λειτουργία αυτού του μηχανισμού με τα ακόλουθα: ' η αύξηση των 'ασφαλίστρων πτώχευσης” επηρεάζει τον ” τιμοκατάλογο κόστους πίστωσης” με τον οποίο δανείζονται από το έξυπνο χρήμα όσοι έχουν ανάγκη, όπως η Ελλάδα. Η διαφορά του τιμοκαταλόγου των ασφάλιστρων πτώχευσης διάφορων κρατών από τους γνωστούς τιμοκαταλόγους, εντοπίζεται στο χρηματιστηριακό χαρακτήρα του πρώτου, καθώς οι τιμές των ασφαλίστρων ανεβοκατεβαίνουν αδιάκοπα. Όσο περισσότερο αυξάνεται το ασφάλιστρο πτώχευσης μίας χώρας από την “ελεύθερη αγορά” τόσο “πιθανότερο” είναι να πτωχεύσει η χώρα αυτή και άρα το κόστος δανεισμού της θα πρέπει να αυξηθεί, καθώς ο δανειστής “κινδυνεύει” περισσότερο να μην πάρει πίσω τα χρήματά του.”

Με απλά λόγια, έχει “χρηματιστηριοποιηθεί” ακόμη και το χρέος ή τα οικονομικά προβλήματα εκάστης χώρας και οι traders κερδοσκοπούν και ποντάρουν στο αν θα αυξηθεί η πιθανότητα της να πτωχεύσει ή όχι σα να πόνταραν στην μετοχή μίας εταιρίας. Έτσι, στις διεθνείς χρηματιστηριακές πλατφόρμες βλέπουμε διαγράμματα των ασφαλίστρων πτώχευσης, με όλες τις τιμές που βρίσκουμε για μία μετοχή ή ένα παράγωγο: το άνοιγμα, το υψηλό ημέρας, το κλείσιμο και χιλιάδες traders ανά τον κόσμο αντιμετωπίζουν το δείκτη που υποτίθεται ότι δείχνει αν θα χρεοκοπήσει ένα κράτος ή όχι, ως άλλο ένα χρηματιστηριακό προϊόν και τον μελετούν με Κινητούς Μέσους Όρους και μηχανικά συστήματα όπως το 3F αν θα λάβουν σήματα αγοράς ή πώλησης!

Μα ακόμη και αν ξεχάσουμε όλη αυτήν τη ΄χρηματιστηριακή διαστροφή' και παίξουμε με τους υπάρχοντες κανόνες το οικονομικό παιχνίδι, χωρίς να φέρνουμε αντιρρήσεις, πάλι αντιλαμβανόμαστε όσα διαδραματίζονται το τελευταίο διάστημα, είτε με την περίπτωση της Ελλάδας, είτε εν προκειμένω με την περίπτωση του Ντουμπάι, ως υπερβολικές αν όχι παράλογες και ύποπτες συμπεριφορές.

Για παράδειγμα, η καταστροφολογία για το Ντουμπάι ξέσπασε τώρα, που το ασφάλιστρο 'πτώχευσης' γι' αυτό κυμαινόταν στις 300 μονάδες βάσης και όχι πέρσι που βρισκόταν στις 645. Αν η οικονομία είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό χρηματιστηριακή και οι τιμοκατάλογοι κόστους πίστωσης που δημοσιεύονται, όντως, αξιόπιστοι και όχι απλά ένα προϊόν κερδοσκοπίας, τότε στις αρχές Νοεμβρίου η πιθανότητα να πτωχεύσει το Ντουμπάι κατά 55% μικρότερη απ' ότι πριν από ένα χρόνο.

Εξετάζοντας το σχετικό τιμοκατάλογο για τις 39 μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου, βλέπουμε πως, σύμφωνα με αυτόν, η “πιθανότητα' πτώχευσης όλων των κρατών είναι σημαντικά μειωμένη σήμερα απ' ότι στο τέλος του 2008. Μοναδική εξαίρεση στον κανόνα η Ιαπωνία όπου η “πιθανότητα” πτώχευσης της χώρας αυξήθηκε από πέρσι κατά 83,3%. Και όπως γράψαμε και σε προηγούμενη ανάλυση η 'πιθανότητα' πτώχευσης της Ελλάδας, σήμερα, αξιολογείται ως μικρότερη από αυτήν πριν από ένα χρόνο , κάτι που άρχισε να ισχύει από το Μάρτιο, κιόλας του 2009.

Και επειδή ο αναλυτής πρέπει να μπορεί να βλέπει τί υπάρχει πίσω από τη 'χρηματιστηριακή σκόνη', είναι καλό θα θυμόμαστε ότι το Ντουμπάι δεν είχε καθόλου χρέος μέχρι πριν μερικά χρόνια και πως από την τωρινή του κατάσταση κερδίζουν οι οργανισμοί που εμπορεύονται το χρέος και οι οποίοι είναι οι ίδιοι και οι συνεργάτες τους που συμμετείχαν στην οικονομική ανάπτυξη της περιοχής, προτρέποντας τους ιθύνοντες να δανειστούν κεφάλαια, μην προειδοποιώντας τους για την 'ξαφνική' πιστωτική κρίση και διαμαρτυρόμενοι τώρα γιατί το Ντουμπάι τόλμησε να ζητήσει πίστωση χρόνου για το 'τεράστιο' χρέος του των 60 δις δολαρίων, το οποίο είναι μικρότερο απ' όσο δανείστηκε η Ελλάδα μόνο κατά το 2009.