sofokleous10.gr

Με τα επιτόκια να βρίσκονται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, ο μόνος έμμεσος τρόπος περαιτέρω μείωσης τους και ενίσχυσης της αμερικανικής οικονομίας είναι μέσω της υποτίμησης του δολαρίου και αυτό ακριβώς έχει συμβεί στο τελευταίο 7άμηνο με το αμερικανικό νόμισμα να έχει χάσει το 13,35% της αξίας του, από την 1η Μαρτίου μέχρι σήμερα.

Όταν το δολάριο υποτιμάται τα ανταγωνιστικά του νομίσματα ανατιμώνται έναντι αυτού και εξετάζοντας τα ETFs των κυριότερων ανταγωνιστικών νομισμάτων του δολαρίου διαπιστώνουμε πως όλα καταγράφουν άνοδο από την αρχή του έτους, με το δολάριο Αυστραλίας να έχει ενισχυθεί κατά 24,81% (με βάση το σχετικό ETF του), το δολάριο Καναδά κατά 14,30%, το ευρώ κατά 5,13%, το γεν κατά 1,61%, τη σουηδική κορώνα κατά 12,33% και τη βρετανική στερλίνα κατά 8,84%.

Αυτό συνεπάγεται πως όσο το δολάριο πέφτει και κάνει τα αμερικανικά προϊόντα φθηνότερα, τόσο τα υπόλοιπα νομίσματα ενισχύονται κάνοντας τον υπόλοιπο κόσμο ακριβότερο. Το αποτέλεσμα είναι, εν μέσω της χειρότερης κρίσης των τελευταίων 80 ετών, η Ευρώπη και η Ασία να βλέπουν τα προϊόντα τους να ανατιμώνται έναντι των αμερικανικών και την οικονομία τους να γίνεται λιγότερο ανταγωνιστική, χωρίς να μπορούν να κάνουν τίποτε απολύτως γι΄ αυτό.

Το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο εξαιτίας της σύνδεσης του κινεζικού γουόν με το δολάριο, καθώς η πτώση του δολαρίου οδηγεί και σε υποτίμηση του γουόν, κάνοντας πέρα από τα αμερικανικά και τα, ήδη, φθηνά προϊόντα της Κίνας ακόμη φθηνότερα και δημιουργώντας ένα ακόμη ανταγωνιστικό μειονέκτημα στα υπόλοιπα κράτη της Ευρώπης και της Ασίας έναντι της Κίνας και των ΗΠΑ.

Έτσι από τον Απρίλιο μέχρι σήμερα, το ETF του γουόν έχει σημειώσει απώλειες της τάξης του 0,86%, που σημαίνει πως στο τελευταίο 6άμηνο τα προϊόντα της Κίνας έχουν γίνει κατά 1,00%, περίπου, φθηνότερα για το διεθνή αγοραστή, όταν τα ευρωπαϊκά – και τα ελληνικά – έχουν γίνει κατά 10,74% ακριβότερα.

Αυτό αποτυπώνει μία εγγενή αδυναμία των χωρών εκτός των ΗΠΑ, να ελέγξουν στον απόλυτο βαθμό την οικονομία τους, καθώς αποτελούν τμήματα ενός συστήματος στο οποίο δεν παίζουν πρωταγωνιστικό νομισματικό ρόλο και έτσι καλούνται συνεχώς να προσαρμόζονται στις εξελίξεις χωρίς να μπορούν να τις επηρεάσουν. Με το δολάριο να αποτελεί το νόμισμα στο οποίο αποτιμώνται όλα τα βασικά εμπορεύματα και με τις ΗΠΑ να είναι η μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη, κάθε απόφαση ή παρέμβαση που επηρεάζει την πορεία του δολαρίου, έχει αμέσως διεθνή αντίκτυπο.

Αυτό το νομισματικό status quo δίνει στα χέρια των ΗΠΑ ένα παντοδύναμο όπλο, το οποίο, όπως ακριβώς έκανε και κατά τη διάρκεια της ύφεσης του 2001-2003, μέχρι στιγμής το χρησιμοποιεί ευρέως προκειμένου να αναρρώσει από την τρέχουσα ύφεση, αδιαφορώντας για τις συνέπειες που προκαλεί εκτός των ορίων της.

Η ανατίμηση του ευρώ, στους τελευταίους 12 μήνες, για παράδειγμα, έχει κάνει την Τουρκία φθηνότερη τουριστική επιλογή έναντι της χώρας μας, κατά 15%. Αυτό είχε αρνητικές συνέπειες στον τουρισμό το καλοκαίρι του 2009 και είναι πιθανό να έχει ακόμη αρνητικότερες το φετινό χειμώνα αλλά και το καλοκαίρι του 2010, αν η τάση δεν αλλάξει ουσιαστικά.

Αν και κανείς δε μπορεί να διαφωνήσει πως το τεράστιο εμπορικό και δημοσιονομικό έλλειμμα των ΗΠΑ αλλά και η υπερπληθώρα δολαρίων διεθνώς, αποτελούν βασικές μακροοικονομικές παραμέτρους που δικαιολογούν ακόμη μεγαλύτερη πτώση του δολαρίου, αυτή η προσέγγιση αδυνατεί να εξηγήσει την ταχύτατη και εξαιρετικά μεγάλη άνοδο του δολαρίου εν μέσω κρίσης, από το δεύτερο εξάμηνο του 2008 και μέχρι το Μάρτιο του 2009, όταν το έλλειμμα αυξάνονταν με εκρηκτικούς ρυθμούς και η Κεντρική Τράπεζα της Νέας Υόρκης τύπωνε δολάρια για να ενισχύσει την αμερικανική οικονομία αλλά και την κατάρρευση του δολαρίου στη συνέχεια, όταν, θεωρητικά, η οικονομία είχε αρχίσει να μπαίνει σε φάση ανάρρωσης.

Το μόνο σίγουρο, προς το παρόν, είναι ότι η υποτίμηση του δολαρίου βοηθά τις ΗΠΑ αλλά προκαλεί μεγάλο πονοκέφαλο στην Ευρώπη, με τον διοικητής της ΕΚΤ, Ζαν-Κλοντ Τρισέ να δηλώνει από την Κωνσταντινούπολη ότι η προσπάθεια εξισορρόπησης της παγκόσμιας οικονομίας δεν σημαίνει ότι το δολάριο θα πρέπει να υποτιμηθεί έναντι του ευρώ.

(Ένα σύγγραμμα για το παρασκήνιο της αγοράς νομισμάτων και τον τρόπο με τον οποίο αυτή συνδέεται με τη διεθνή χρηματιστηριακή αγορά, είναι το e-βιβλίο 'Πόλεμος Παρέμβασης', του κυρίου Πάνου Παναγιώτου, το οποίο διδάσκεται και στα τμήματα της Ελληνικής Κοινότητας Τεχνικής Ανάλυσης).