Ο Πόρος έχει μακριά πορεία στην ιστορία διαδραματίζοντας μάλιστα σημαντικό ρόλο στους ελληνιστικούς χρόνους. Εκεί είχε καταφύγει ο Δημοσθένης μετά την κατάρρευση της Αθήνας σαν συνεπακόλουθο των Λαμιακών Πολέμων. Κι εκεί είναι που αναγκάσθηκε να αυτοκτονήσει, καταπίνοντας μελάνι γραφής, προκειμένου να μην παραδοθεί στους εκτελεστές του Μακεδόνες . Τους οποίους είχε στείλει ο κυρίαρχος τότε στην Ελλάδα αντιβασιλέας Αντίπατρος.

Άδοξο τέλος έχει το πρόσκαιρο τραπεζικό «πάρτι» που επιχειρήθηκε να στηθεί στο Χρηματιστήριο, από όσους έτρεφαν προσδοκίες για καταιγισμό deal στον τραπεζικό κλάδο, που θα έφερναν την πολυπόθητη βελτίωση των αποτιμήσεων. Η οδυνηρή πραγματικότητα είναι, ότι οι εντυπωσιακές προσφορές, οι φήμες, τα σενάρια και οι καθημερινές θετικές δηλώσεις από το υπουργείο Οικονομικών και την Τράπεζα της Ελλάδος δεν λύνουν ως δια μαγείας τα τα τεράστια προβλήματα του συστήματος, που θα λυθούν οριστικά μόνο αν βρεθούν νέα κεφάλαια από ιδιωτικές πηγές.

Για όσους άρχισαν να ασχολούνται με τη σκυθρωπή επιστήμη των οικονομικών στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές του 1980, η σημερινή συζήτηση σχετικά με την δημοσιονομική πολιτική στο δυτικό κόσμο προκαλεί κατάθλιψη.

Μετά από ένα σερί 11 διαδοχικών συνεδριάσεων κατά τις οποίες  η βραχυπρόθεσμη τάση του ΓΔ βαθμολογήθηκε θετικά από το 3F2010, την Τρίτη σηματοδοτήθηκε η ακύρωση της θετικής βαθμολογίας, βάζοντας τέλος σε ένα από τα μεγαλύτερα βραχυπρόθεσμα ανοδικά ράλι του έτους.

Σενάριο συνωμοσίας κατά του ομίλου του θεωρεί ότι βρίσκεται σε εξέλιξη ο κ. Α. Βγενόπουλος, «φωτογραφίζοντας» ως «υποκινητές» πολιτικούς κύκλους και εκτελεστές τα τηλεοπτικά δίκτυα STAR και MEGA, κοινό παρονομαστή των οποίων αποτελεί, ως γνωστόν, η συμμετοχή της οικογένειας Βαρδινογιάννη!

«Είναι σίγουρο ότι η Ευρώπη θα ξεπεράσει τις δυσκολίες της», είπε ο Κινέζος πρωθυπουργός Βεν Ζιαμπάο, που κανονικά θα έπρεπε να ξέρει δυο πράγματα για το πώς παίρνει μπροστά μια παλιά κουρασμένη οικονομία. «Η φτωχή γηραιά Ευρωζώνη μετά βίας θα εμφανίσει ανάπτυξη» δήλωσε ο Ντέιβιντ Όουεν, επικεφαλής οικονομολόγος της ευρωπαϊκής οικονομίας στη Jefferies International, που δουλειά του είναι να μετρά το σφυγμό της οικονομίας της Ευρωζώνης.

Το εντυπωσιακό ανοδικό ράλι του ΧΑ συνεχίστηκε στην πρώτη συνεδρίαση της εβδομάδας με το ΓΔ να κλείνει εκ νέου με κέρδη κατακτώντας νέο υψηλό 2μήνου και παραμένοντας για 5η συνεδρίαση πάνω από τον ΚΜΟ 50 ημερών του κάτι που είχε να συμβεί από τον Απρίλιο. Η Δευτέρα έφερε την 5η διαδοχική θετική συνεδρίαση, με το ΓΔ να ισοφαρίζει το μεγαλύτερο ανοδικό σερί από τον περασμένο Ιούνιο και τον Οκτώβριο του 2009. Δύο τόσο μεγάλα ανοδικά σερί σε δύο διαδοχικούς μήνες έχουν να καταγραφούν από τον Σεπτέμβριο του 2009. ΄

Εντατικούς ελέγχους στις ύποπτες συναλλαγές εταιρειών και τραπεζών του ομίλου της Marfin με τους… μεγαλοεπενδυτές μοναχούς της Μονής Βατοπαιδίου, αρχίζουν η Τράπεζα της Ελλάδος και η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, κατόπιν σχετικής παραγγελίας του προέδρου της Προανακριτικής Επιτροπής της Βουλής, Μανώλη Όθωνα, ο οποίος τονίζει στις σχετικές επιστολές του, ότι από τα 156,9 εκατ. ευρώ που δάνεισε η Marfin Egnatia Bank στην Μονή Βατοπαιδίου, τα 115,5 επενδύθηκαν σε εταιρείες του ομίλου της Marfin!

Μετά την κρίση του 2008-2009 και την ανάκαμψη που υποστηρίχθηκε τεχνητά με τις επεκτατικές δημοσιονομικές πολιτικές των ανά τον κόσμο κυβερνήσεων, τα νομισματικά μέτρα ‘ποσοτικής χαλάρωσης’, αλλά και την παροχή κρατικών κεφαλαιών διάσωσης σε μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, η επιρροή των μέτρων εξαντλείται και φαίνεται ότι η παγκόσμια οικονομία από φέτος επιβαδρύνεται. Το χειρότερο, δε, είναι πως δεν έχουν αντιμετωπιστεί ακόμη οι μείζονες υπερβολές που τροφοδότησαν αυτήν την κρίση – δηλαδή η υπερχρέωση και η υπερβολική μόχλευση του ιδιωτικού τομέα: νοικοκυριών, τραπεζών και  άλλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων καθώς και του μεγαλύτερου μέρους των εταιρειών.

Πυκνώνουν οι επικρίσεις κατά των κυβερνητικών μέτρων που απορρέουν από το Μνημόνιο που συμφωνήσαμε με το ΔΝΤ και την ΕΕ – ΕΚΤ. Σχεδόν πάντοτε οι επιθέσεις εστιάζονται σε δύο ζητήματα. Πως τα μέτρα είναι άδικα για τον κόσμο και πως οι αποφασίζοντες, καθώς κι όσοι συμφωνούν με την γενική κατεύθυνση της πολιτικής αυτής, δεν συμπονούν τον κόσμο κι’ αδιαφορούν για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο λαός.