Log in

Πώς η ελληνική οικονομία μπορεί να ανακάμψει το 2017

greek piggy bankΠαραβαίνοντας τους όρους του προγράμματος διάσωσης, η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε πρόσφατα πως θα μοιράσει ένα ευμεγέθες «δώρο Χριστουγέννων» στους έλληνες συνταξιούχους, παρ’ ότι αυτό απαιτεί επιπλέον δανεισμούς από την ΕΕ από τη στιγμή που ο ελληνικός προϋπολογισμός δεν είναι ισορροπημένος και η Ελλάδα δεν μπορεί να δανειστεί από τις χρηματαγορές.

Η κίνηση οδήγησε τους υπουργούς Οικονομικών της ΕΕ να παγώσουν την εκπλήρωση της αναδιάρθρωσης του χρέους. Η Ελλάδα είναι και πάλι στο χείλος του γκρεμού.

Πρόκειται για μια σύγχρονη, ελληνική, οικονομική τραγωδία. Όμως σε αντίθεση με τις τρεις πράξεις των αρχαίων ελληνικών τραγωδιών, έχουμε δει πολλές πράξεις και συχνά τρομερά γεγονότα να διαδραματίζονται στη σκηνή. Από τους πρωταγωνιστές, η ελληνική κυβέρνηση απειλεί επανειλημμένα με αυτοκτονικές εκλογές, το ΔΝΤ προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τους ίδιους κανόνες για όλες τις χώρες, ασχέτως επιπέδου ανάπτυξης, και οι γραφειοκράτες της ΕΕ παρουσιάζουν μια αισιόδοξη εικόνα χωρίς βάση στην πραγματικότητα ή την οικονομία, και ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε συνεχίζει να διαβάζει από το ίδιο βιβλίο κανόνων λιτότητας όποιες κι αν είναι οι συνθήκες. Ακόμη χειρότερα, δεν υπάρχει ουσιαστικά κανένας διάλογος ανάμεσα στους πρωταγωνιστές – απαγγέλλει ο καθένας τον μονόλογό του απέναντι ο ένας από τον άλλον, προσπαθώντας ο καθένας να ικανοποιήσει ένα διαφορετικό κοινό. Πώς φτάσαμε ως εδώ (ξανά), υπάρχει ελπίδα και, το πιο σημαντικό, πώς τελειώνει;

Ύστερα από δύο μεγάλες διασώσεις το 2010 και το 2012 από την ΕΕ και το ΔΝΤ, και ύστερα από ένα διαπραγματευμένο κούρεμα 100 δισεκατομμυρίων ευρώ από τα ομόλογά της, η Ελλάδα βρισκόταν κοντά σε ανάκαμψη το 2014. Είχε ανατρέψει το έλλειμμα 15% του 2010 και είχε πετύχει μικρό πρωτογενές πλεόνασμα (πριν από την πληρωμή των τόκων), πέτυχε ανάπτυξη ύστερα από τέσσερα χρόνια ύφεσης και εξέδωσε μάλιστα και νέα ομόλογα. Ωστόσο, η δημοσιονομική πειθαρχία δεν ήρθε μέσω περικοπών δαπανών, αλλά με μεγάλες αυξήσεις στη φορολογία, που είχαν ως αποτέλεσμα μια πολυετή ύφεση. Με τους έλληνες να έχουν χάσει 25% του εισοδήματός τους, και με την ανεργία στο 25%, οι απογοητευμένοι ψηφοφόροι έφεραν στην εξουσία ένα μικρό, ριζοσπαστικό αριστερό κόμμα στις αρχές του 2015.

Ύστερα από μια αψηφιστική στάση στις αρχές του 2015, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τι κλείσιμο των τραπεζών, τους κεφαλαιακούς ελέγχους, την ανατροπή της ανάπτυξης και τον αποκλεισμό από τις χρηματαγορές, η σημερινή αριστερή ελληνική κυβέρνηση  υπέγραψε μια επώδυνη συμφωνία. Η συμφωνία προσέφερε στην Ελλάδα ένα νέο δάνειο 87 δισεκατομμυρίων ευρώ, όμως απαιτούσε από την Ελλάδα να πετύχει πλεόνασμα ύψους 3,5% του ΑΕΠ (μέσω περισσότερων μέτρων λιτότητας) για μια σειρά αιτών. Αυτός ο στόχος ήταν ξεκάθαρα μη εφικτός, και η Τράπεζα της Ελλάδας πρότεινε πλεόνασμα 1,5% με 2% του ΑΕΠ. Το ΔΝΤ συμφώνησε με αυτόν τον στόχο, και ζήτησε από την ΕΕ να αναδιαρθρώσει τις υποχρεώσεις του ελληνικού χρέους σε συμφωνία με αυτόν τον στόχο, καθώς και την εκπλήρωση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που θα έκαναν την ελληνική οικονομία ανταγωνιστική. Ωστόσο, η ΕΕ έχει επιμείνει στον στόχο του 3,5% και επέδειξε μια μη ρεαλιστική αισιόδοξη εικόνα για την ελληνική οικονομία για να φανεί εφικτός ο στόχος, χωρίς να πιέσει ταυτόχρονα την Ελλάδα για τις μεταρρυθμίσεις.

Η επιλογή της Ελλάδας ήταν εμφανής: να συμφωνήσει με το ΔΝΤ, να έχει λιγότερη λιτότητα, να λάβει άμεση και βαθιά αναδιάρθρωση χρέους και να εκπληρώσει τις μεταρρυθμίσεις που θα έκαναν την Ελλάδα πιο ανταγωνιστική και να θα την έβγαζαν από την κρίση. Αντί αυτού, η ελληνική κυβέρνηση πήρε το μέρος της ΕΕ, δέχτηκε μεγαλύτερη λιτότητα και μικρότερη αναδιάρθρωση χρέους. Γιατί; Η ελληνική κυβέρνηση θέλει να αποφύγει τις μεταρρυθμίσεις και την ελάττωση του Δημοσίου, καθώς οι δημόσιοι υπάλληλοι αποτελούν τη μεγαλύτερη πηγή ψηφοφόρων της. Επιδεινώνοντας αυτό το λάθος, η ελληνική κυβέρνηση έχει τώρα αθετήσει τη δημοσιονομική της συμφωνία και επιστρέψει στην αψηφιστική τακτική του πρώτου μισού του 2015. Όμως υπάρχει ακόμη ελπίδα.

Η λύση για την ελληνική κρίση είναι προφανής και υπήρξε προφανής εδώ και αρκετό καιρό: υλοποίηση μεταρρυθμίσεων, μείωση κρατικών δαπανών, περικοπή φόρων, απλοποίηση επενδυτικών διαδικασιών, άνοιγμα των αγορών στον ανταγωνισμό, και εκπλήρωση των ιδιωτικοποιήσεων. Η παρούσα ελληνική κυβέρνηση έχει αποτύχει σε όλους αυτούς τους τομείς.

Ευτυχώς για την Ελλάδα, έχει αρχίσει να αναδεικνύεται μια συναίνεση υπέρ των μεταρρυθμίσεων. Όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, με την εξαίρεση του ΚΚΕ και της Χρυσής Αυγής, είναι πλέον υπέρ των μεταρρυθμίσεων. Επιπλέον, ένας μεταρρυθμιστής πολιτικός, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, έχει εκλεγεί αρχηγός του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, της κεντροδεξιάς Νέας Δημοκρατίας, η οποία προηγείται αυτή τη στιγμή στις δημοσκοπήσεις. Έχει υποστηρίξει μια αυστηρά μεταρρυθμιστική ατζέντα.

Υπάρχουν δύο επιπλέον παράγοντες γιατί οι μεταρρυθμίσεις είναι πιο πιθανό να πετύχουν τώρα. Πρώτον, το ΔΝΤ στηρίζει πλήρως τις μεταρρυθμίσεις και είναι πρόθυμο να τα βάλει με τους ευρωπαίους για την αναδιάρθρωση του χρέους, λιγότερη λιτότητα και περισσότερες μεταρρυθμίσεις. Δεύτερον, πολλοί έλληνες έχουν δοκιμάσει όλες τις υπόλοιπες επιλογές, και τώρα βλέπουν τις μεταρρυθμίσεις ως τη μόνη διέξοδο από την κρίση.

Οι μεταρρυθμίσεις και η δημοσιονομική πειθαρχία είναι ο μόνος τρόπος για να επιβιώσει η Ελλάδα και να ευημερήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η εναλλακτική, το Grexit, θα οδηγούσε την Ελλάδα στην φτώχεια και τον υπερπληθωρισμό, προκαλώντας μια κρίση σαν της Βενεζουέλας στην Ευρώπη.   

Last modified onThursday, 05 January 2017 14:22

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

Subscribe to our Newsletter and get the best news every day in your mail!

* Your Email Address:
* Preferred Format:
* Enter the security code shown: