Log in

Το πιο αδύναμο δολάριο δε θα υπονομεύσει την παγκόσμια ανάπτυξη

dollar and stocksΗ υποτίμηση του δολαρίου ήταν μια από τις εκπλήξεις της αγοράς του 2017, αψηφώντας τις προβλέψεις πολλών αναλυτών και οικονομολόγων στην αρχή αυτού του έτους.

Η συνεχιζόμενη αδυναμία το 2018 οδήγησε ορισμένους, συμπεριλαμβανομένων των ευρωπαίων αξιωματούχων, να προειδοποιήσουν για πιθανές επιζήμιες επιπτώσεις στην ανάπτυξη. Αναδεικνύουν αυτό που μπορεί να θεωρηθεί ως το σύνδρομο «καυτή πατάτα» στις αγορές συναλλάγματος - κανείς δεν φαίνεται ικανός ή πρόθυμος να περιηγηθεί τις αναπτυξιακές και εμπορικές συνέπειες μιας ουσιαστικής και διαρκούς ανατίμησης του νομίσματός του.

Παρόλο που αυτές οι ανησυχίες είναι κατανοητές και είναι απίθανο να αποσυρθούν σύντομα, η σημαντική περαιτέρω υποτίμηση του δολαρίου δεν είναι καθόλου δεδομένη. Εξάλλου, είναι στο χέρι της Ευρώπης και της Ιαπωνίας να αντιμετωπίσουν τις δευτερογενείς επιπτώσεις των πρόσφατων κινήσεων συναλλάγματος, αν και η κατάσταση περιπλέκει τα άμεσα πολιτικά ζητήματα που αντιμετωπίζει τόσο η Τράπεζα της Ιαπωνίας όσο και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Μετρούμενη από τον δείκτη DXY, η αξία του δολαρίου σε σχέση με άλλα νομίσματα μειώθηκε κατά 10% το 2017, ενώ φέτος μειώθηκε περαιτέρω κατά 1,5%. Αυτές οι κινήσεις έχουν προκαλέσει σύγχυση σε πολλούς αναλυτές, ιδιαίτερα εκείνους που επικεντρώνονται κυρίως στις εξελίξεις των οικονομικών και πολιτικών των ΗΠΑ. Εξάλλου, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ έχει καταλήξει να αυξάνει τα επιτόκια περισσότερο από ότι προέβλεπαν οι αγορές πριν από ένα χρόνο και η οικονομία αναπτύχθηκε ταχύτερα από τα αναμενόμενα - αποτελέσματα που κανονικά θα οδηγούσαν σε άνοδο του νομίσματος.

Είναι αλήθεια ότι πριν από ένα χρόνο, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ προειδοποίησε ότι ένα υπερχρεωμένο δολάριο που είναι πολύ ισχυρό θα είχε αρνητικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη, το εμπόριο και τις θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ. Οι παρατηρήσεις αυτές οδήγησαν σε άμεση υποτίμηση. Αλλά άλλος συνεισφέρων στην εκπληκτική εξέλιξη του νομίσματος είναι αυτό που συμβαίνει στο εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης.

Με γνώμονα τη Γερμανία, οι επιδόσεις της Ευρώπης στον τομέα της ανάπτυξης έχουν ξεπεράσει τις προσδοκίες, οδηγώντας πολλούς να προωθήσουν το χρονοδιάγραμμα για τη μείωση της τόνωσης της νομισματικής πολιτικής από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Από τις γαλλικές εκλογές μέχρι τις εκλογές της Γερμανίας και το καταλανικό δημοψήφισμα, οι πολιτικές ήταν λιγότερο διαταρακτικές για την ανάπτυξη και τις ροές κεφαλαίων από ό, τι αναμενόταν. Επιπλέον, η πιθανή εμφάνιση μιας σύμπραξης Εμανουέλ Μάκρον-Άνγκελα Μέρκελ στην καρδιά της ευρωζώνης έχει αυξήσει τις ελπίδες για πιο τολμηρή και πιο συντονισμένη οικονομική ηγεσία στην ήπειρο στο σύνολό της. Παράλληλα, μια βασανιστική διαδικασία καθυστέρησε τις οικονομικές και χρηματοπιστωτικής επιπτώσεις του Brexit (συμπεριλαμβανομένης της λίρας που διαπραγματεύθηκε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα έναντι του δολαρίου σε επίπεδο που δεν παρατηρήθηκε πριν από το δημοψήφισμα του Ιουνίου του 2016).

Παρόλο που ήταν αρχικά έκπληκτες, οι αγορές έχουν τώρα αποτιμήσει αυτό το σύνολο ευρωπαϊκών συνθηκών που ευνοούν το ευρώ. Κάτι παρόμοιο συνέβη και με την Ιαπωνία, καθώς και με τις αναδυόμενες χώρες, όπου οι ανησυχίες για ενδεχόμενες διαταραχές του εμπορίου και το χρέος έχουν οδηγήσει σε κάποιες περιπτώσεις σε μεγαλύτερη αισιοδοξία για την ανάπτυξη και την οικονομική βιωσιμότητα. Πράγματι, από εδώ, η ισορροπία πιθανών ανοδικών οικονομικών εκπλήξεων και η συρρίκνωση της νομισματικής πολιτικής (πέρα από τις τρέχουσες προσδοκίες της αγοράς) που θα έρθει με αυτήν, είναι πιθανό να ευνοήσουν περισσότερο τις ΗΠΑ.

Αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο το πιο αδύναμο δολάριο δεν είναι τόσο αρνητικό για την συγχρονισμένη παγκόσμια ανάκαμψη, όπως κάποιοι ανησυχούν ότι θα είναι. Ο αρνητικός αντίκτυπός του στην ανάπτυξη θα ελαχιστοποιηθεί εάν και η Ευρώπη και η Ιαπωνία κινηθούν πιο επιθετικά με καθυστερημένες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Ωστόσο, αυτό δεν αναιρεί τις άμεσες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι κεντρικές τράπεζες.

Ένα ισχυρότερο ευρώ και γιέν μεταφράζονται σε περαιτέρω άμβλυνση των πληθωριστικών πιέσεων, καθώς τόσο η Τράπεζα της Ιαπωνίας όσο και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν έχουν ξεπεράσει εντελώς τις ανησυχίες τους για τον επιβλαβή αποπληθωρισμό. Με άλλα λόγια, οι ανησυχίες σχετικά με το συνολικό χαμηλό ποσοστό πληθωρισμού συντρίβουν, τουλάχιστον προς το παρόν, την πιθανή διάκριση μεταξύ καλών και κακών αιτιών αποπληθωρισμού. Αυτό θα ενισχύσει την προφυλακτική στάση αυτών των κεντρικών τραπεζών, διατηρώντας τες σε μεγάλο βαθμό εξαρτώμενες από τα δεδομένα και πιθανόν να τις παραπλανήσει προς την κατεύθυνση της συνεχούς αργής σταδιακής προσέγγισης, παρά την ουσιαστική ανάκαμψη της πραγματικής και μελλοντικής οικονομικής ανάπτυξης.

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Subscribe to our Newsletter and get the best news every day in your mail!

* Your Email Address:
* Preferred Format:
* Enter the security code shown: