Log in

Η ευθύνη των Βρυξελλών και η επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας

Η ευθύνη των Βρυξελλών και η επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας

Είκοσι δύο μέρες  πριν από τις εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου και το κεφάλαιο «ανάπτυξη» έχει μπει για τα καλά στην προεκλογική ατζέντα όλων των κομμάτων.

Ο Σπύρος Καπράλος είναι αναλυτής Ευρωπαϊκής πολιτικής και επικοινωνίας

Το ίδιο συνέβη και στις πρόσφατες ευρωεκλογές, όπου χύθηκε πολύ μελάνι για το πώς η Ευρώπη θα δημιουργήσει τις κατάλληλες προϋποθέσεις για να αυξηθούν οι ρυθμοί ανάπτυξης και κατ΄επέκταση να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας σε όλες τις περιφέρειες της Ευρώπης, κυρίως σε εκείνες που παρουσιάζουν αυξημένους δείκτες ανεργίας σε σύγκριση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Στην παρούσα φάση, ας αρκεστούμε στο δικό μας παράδειγμα, το ελληνικό το οποίο έχει την ιδιαιτερότητα της ένταξης της χώρας σε προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής για μεγάλο χρονικό διάστημα με επιπτώσεις οικονομικές, κοινωνικές, αλλά και πολιτικές.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κατάσταση χειροτέρεψε, όταν οι κυβερνώντες επιχείρησαν να βρουν διέξοδο με λανθασμένο μείγμα πολιτικής, με υψηλούς φόρους, με υψηλές εισφορές, με το ξετίναγμα της μεσαίας τάξης και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, δηλαδή της ραχοκοκαλιάς της ελληνικής οικονομίας.

Μ’ αυτό τον τρόπο οδηγήθηκαν τα πράγματα σε αδιέξοδο.

Επιπλέον, ο διχασμός, τα διλήμματα «εμείς» και οι «άλλοι» και οι δήθεν ταξικές αντιπαραθέσεις δεν ωφέλησαν στο  να δημιουργηθεί ένα κλίμα ισορροπίας στον κοινωνικό ιστό, αλλά και ένα κλίμα εμπιστοσύνης για την Ελλάδα που θα άνοιγε το δρόμο για περαιτέρω θετικές εξελίξεις.

Η Ελλάδα χρειάζεται το συντομότερο δυνατόν μια δυναμική επανεκκίνηση. Αυτό αποτελεί κοινή πεποίθηση στη συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης. Πώς μπορεί όμως ένας αισιόδοξος στόχος να γίνει πραγματικότητα;

Δεν αρκεί μόνο η πολιτική βούληση από την επόμενη κυβέρνηση, αλλά χρειάζεται να διαμορφωθεί και το κατάλληλο πλαίσιο σε σχέση τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η χώρα μας για τα επόμενα χρόνια.

Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας,  η ασφαλιστική δικλείδα που μπορεί να οδηγήσει σε εκτίναξη της ανάπτυξης στην ελληνική πραγματικότητα είναι η μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων. To 3,5% δεν αφήνει περιθώρια για πολλές ανατροπές.

Τι πρέπει να γίνει;

Η χώρα χρειάζεται να στείλει μήνυμα αλλαγών και ανατροπών, δηλαδή πολιτική βούληση και αξιοπιστία.

Στην αντίπερα όχθη, οι θεσμοί να επανεξετάσουν το 3,5% άμεσα, διότι η μείωση του θα αφήσει πολλά περιθώρια για αναπτυξιακή πολιτική, για μείωση των φόρων, για αύξηση των θέσεων εργασίας για ουσιαστική ανασυγκρότηση του παραγωγικού μοντέλου που τόσο έχει ανάγκη ο τόπος μας.

Εκτός των άλλων, μ΄ αυτό τον τρόπο θα σταλεί και ένα μήνυμα στην Ελλάδα και παντού ότι βασικό μέλημα για το Ευρωπαϊκό Οικοδόμημα είναι πολιτικές που βοηθούν στην ανάπτυξη, στην κοινωνική συνοχή και την αλληλεγγύη.

Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι χρειάζεται πλεόνασμα αλληλοϋποστήριξης για να οδηγήσουμε την Ευρώπη στη σωστή κατεύθυνση.

Ούτε κάτι λιγότερο ούτε κάτι περισσότερο….

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ