Log in

Στουμπ: Δεν υπάρχει χώρος για τον λαϊκισμό στο ΕΛΚ

Στουμπ: Δεν υπάρχει χώρος για τον λαϊκισμό στο ΕΛΚ

Αφού υπηρέτησε τη χώρα του ως υπουργός και πρωθυπουργός, αποκτώντας πολύτιμη εμπειρία στην αντιμετώπιση μερικών από τις μεγαλύτερες κρίσεις της ΕΕ, ο Αλεξάντερ Στουμπ αγωνίζεται πλέον για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Ο Αλεξάντερ Στουμπ είναι πρώην πρωθυπουργός της Φινλανδίας και υποψήφιος του ΕΛΚ για τη θέση Spitzenkandidat.

Σε μια αποκλειστική συνέντευξη στη EURACTIV, ο κ. Στουμπ μίλησε στην Alexandra Brzozowski και την Beatriz os για την υποψηφιότητά του.

Κύριε Στουμπ, αρχικά γιατί αποφασίσατε να είστε Spitzenkandidat και εν συνεχεία νομίζετε ότι η αντίθεσή σας με έναν Γερμανό υποψήφιο χωρίς προηγούμενη κυβερνητική εμπειρία θα μπορούσε να στραφεί υπέρ σας;

Ο βασικός λόγος που είμαι υποψήφιος για την προεδρία της Επιτροπής είναι οι αξίες. Επειδή πιστεύω ακράδαντα και φοβούμαι ότι όλες οι ευρωπαϊκές αξίες, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα θεμελιώδη δικαιώματα, η ισότητα, η ανοχή, το κράτος δικαίου, η φιλελεύθερη δημοκρατία … απειλούνται αυτή τη στιγμή, εσωτερικά – εξωτερικά της Ένωσης και ίσως και μέσα στο ΕΛΚ.

Νομίζω ότι σε περιόδους αβεβαιότητας πρέπει να βασιζόμαστε στις αξίες. Θέλω να υπερασπιστώ αυτές τις αξίες. Αυτός είναι ο κύριος λόγος της υποψηφιότητάς μου.

Το 2016, ειδικότερα, ήταν ένας δύσκολος χρόνος για εμάς, που αποκαλούμαστε φιλελεύθεροι διεθνιστές ή φιλοευρωπαίοι.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματά μου σε σχέση με τον Μάνφρεντ Βέμπερ; Ποτέ δεν έχω συγκριθεί με κανέναν άλλον. Ο Μάνφρεντ και εγώ είμαστε καλοί φίλοι, ενώ και οι δύο ενταχθήκαμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2004 και στη συνέχεια οι διαδρομές μας αποκλίνουν το 2008 όταν έγινα υπουργός Εξωτερικών της Φινλανδίας.

Γνωρίζω τα θεσμικά όργανα της ΕΕ μέσα και έξω. Έχω δουλέψει σε όλα σχεδόν: το Συμβούλιο, την Επιτροπή, το Κοινοβούλιο και τώρα την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.

Υποθέτω ότι η πιο σκληρή εκπαίδευση που μπορεί να λάβει κάποιος είναι στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Αυτή είναι η εμπειρία μου – και μιλώ μόνο για τον εαυτό μου, όχι για άλλους υποψηφίους.

[embedded content]

Οι ευρωπαϊκές αξίες απειλούνται σαφώς και από το ΕΛΚ. Πώς βλέπετε το ‘’φλερτ’’ του Μάνφρεντ Βέμπερ με τους Σαλβίνι και Όρμπαν; Υπάρχει κάποια πρόθεση να συνεργαστεί το ΕΛΚ με τα πιο σκληρά κόμματα της δεξιάς;

Για μένα, το ΕΛΚ έχει να κάνει με τις αξίες – και σίγουρα η ακροδεξιά δεν είναι αξία που ενστερνίζεται το ΕΛΚ. Δεν μου αρέσει το ‘’φλερτ’’ με τον Σαλβίνι, ή με το PiS στην Πολωνία, ή με κάποια μη φιλελεύθερα στοιχεία.

Νομίζω ότι πρέπει να το χωρίσουμε σε δύο μέρη. Από την μία πλευρά, είναι το ζήτημα του τι αντιπροσωπεύει το ΕΛΚ. Εάν δεν τηρήσετε τις αξίες και τους κανόνες του ΕΛΚ, θα πρέπει να είστε έξω.

Η δεύτερη πλευρά έγκειται στο με ποιον συνεργάζεστε μετά τις εκλογές. Και εκεί, νομίζω ότι πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Η αλήθεια είναι ότι πιθανότατα θα έχουμε απρόβλεπτα αποτελέσματα στις εκλογές. Έχουμε λαϊκιστές από αριστερά και δεξιά. Θα ήθελα φυσικά να δω έναν ισχυρό κεντρικό συνασπισμό των κυριότερων φιλοευρωπαϊκών κομμάτων.

Πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη τον λαϊκισμό, αλλά δεν σημαίνει ότι ο λαϊκισμός πρέπει να συμπεριληφθεί στο ΕΛΚ, το αντίθετο: Να μείνει έξω.

[embedded content]

Ο Εμανουέλ Μακρόν αναμένεται να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο και στις εκλογές. Πιστεύετε, όπως και εκείνος, ότι αυτές οι εκλογές θα αποτελούν αντιπαράθεση μεταξύ των λαϊκιστικών δυνάμεων και των προοδευτικών Ευρωπαίων; Πώς νομίζετε ότι ο Μακρόν θα μπορούσε να διαμορφώσει την εκστρατεία;

Νομίζω ότι αυτές οι εκλογές δεν θα αφορούν απαραίτητα την αριστερά έναντι της δεξιάς, όσο τους λαϊκιστές έναντι προοδευτικών. Πρόκειται περισσότερο για τους τοπικιστές ενάντια στους διεθνιστές, τους φιλοευρωπαίους εναντίον των αντιευρωπαίων, τους εθνικιστές έναντι των αντι-εθνικιστών … Είναι σημαντικό να σφυρηλατήσουμε το κέντρο που μπορεί να προωθήσει τη διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Είμαι υπέρ της Ευρώπης, είμαι θετικός και είμαι ρεαλιστής. Αυτό που προσπαθώ να πιέσω είναι περισσότερη Ευρώπη όπου είναι απαραίτητο και λιγότερη Ευρώπη όπου δεν είναι. Ταυτόχρονα, δεν θέλω να είμαι ο άνθρωπος που υποκινεί το μίσος και τον φόβο, προκειμένου να κατευθύνει την πολιτική ατζέντα.

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι σε πολιτικές θέσεις που το κάνουν αυτό, υποκινούν φόβο για τη μετανάστευση, την τεχνολογία ή τις θέσεις εργασίας. Θεωρώ ότι πρέπει να δούμε τη λαμπρή πλευρά και στη συνέχεια να προσπαθήσουμε να δώσουμε κάποιες λύσεις. Ευελπιστώ ότι μπορώ να το κάνω αυτό.

Ο πρόεδρος Μακρόν έχει πολλές καλές ιδέες. Προφανώς δεν συμφωνώ με όλες. Αλλά, ξέρετε, εάν θέλει να έρθει στο EPP, είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτος.

[embedded content]

Ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ δήλωσε στην αρχή της θητείας του ότι αυτή ήταν η «Επιτροπή της τελευταίας ευκαιρίας». Τι θα αλλάζατε και τι προτίθεστε να κάνετε κατά την επόμενη περίοδο;

Συχνά λέω ότι δεν είναι ο πρόεδρος που κάνει την ατζέντα, αλλά η ατζέντα που κάνει τον πρόεδρο. Δείτε τι έκανε αυτή η Επιτροπή. Ασχολήθηκε με την κρίση του ευρώ, ασχολήθηκε με το μεταναστευτικό και με τα επακόλουθα του 2016: το Brexit και τον Ντόναλντ Τραμπ. Νομίζω ότι για όλες τις προθέσεις και τους σκοπούς, έκανε μια πολύ καλή δουλειά.

Κάθε Επιτροπή και κάθε πρόεδρος είναι διαφορετικός, οπότε θα ήθελα να φέρω την προσωπικότητά μου στην προεδρία της Επιτροπής. Υπάρχει μια γενεσιουργός διαφορά: έχω μεγάλο σεβασμό για τον Γιούνκερ, επειδή χρησιμοποιεί ένα παλιό τηλέφωνο Nokia. Έχω ένα iPhone, ένα smartphone. Προσπαθώ να ενημερώνομαι, καθώς έχω δυο έφηβα παιδιά, ηλικίας 17 και 14 ετών, τα οποία μεριμνούν ώστε να μείνω στο ίδιο επίπεδο με ό,τι συμβαίνει. Επομένως, ενδεχομένως να άλλαζα κάποια πράγματα.

Ωστόσο, εάν κοιτάξετε την ατζέντα ευρύτερα, θα επικεντρωθώ πολύ στις τεχνολογικές εξελίξεις, την ψηφιακή επανάσταση … Η τεχνητή νοημοσύνη, η ρομποτική, το διαδίκτυο των πραγμάτων, η 3D εκτύπωση, η ψηφιοποίηση θα αλλάξουν την οικονομία και το έργο μας, θα αλλάξουν την πολιτική και τα μέσα ενημέρωσης, θα αλλάξουν την επιστήμη και ίσως το μέλλον της ανθρωπότητας. Θα αρχίσω να αντιμετωπίζω πολύ σοβαρά αυτά τα ερωτήματα.

Επιπλέον, θα θέσω ερωτήματα για την οικονομική ανάπτυξη και την απασχόληση για το μέλλον και νομίζω ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να είναι εκσυγχρονισμένη ως προς αυτά τα θέματα.

Βλέπουμε παραδοσιακά κόμματα που βρίσκονται σε κρίση. Έχουν αποτύχει να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες των ανθρώπων; Ποια διδάγματα πρέπει να λάβουμε πριν από τις ευρωπαϊκές εκλογές;

Η πολιτική πλέον είναι πολύ πιο ενοχλητική από ό, τι πριν – και πολύ πιο απαιτητική. Ταυτόχρονα, θεωρώ ότι πρέπει να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας. Οι πολιτικοί έχουν λιγότερη επιρροή σε σχέση με το παρελθόν.

Γνωρίζουμε ότι η τεχνολογία έχει αλλάξει την ατομική συμπεριφορά, τα πρότυπα με τα οποία οι άνθρωποι σκέφτονται την πολιτική.

Η δημοκρατία πρέπει να εφεύρει εκ νέου τον εαυτό της και η τεχνολογία μπορεί να μας βοηθήσει να το υλοποιήσουμε αυτό.

[embedded content]

Υπάρχουν πολλές συζητήσεις αυτές τις μέρες για μια Ευρώπη διαφορετικών ταχυτήτων – κάτι τέτοιο θα συνιστούσε ευκαιρία ή θα ήταν μάλλον αντιπαραγωγικό;

Κοιτάξτε, το να με ρωτάτε για τη διαφοροποιημένη ολοκλήρωση ή για τις πολλαπλές ταχύτητες ή για τον πυρήνα της Ευρώπης είναι πολύ επικίνδυνο, διότι αυτή ακριβώς ήταν η διδακτορική διατριβή μου. Εντούτοις, θα σας δώσω μια σύντομη απάντηση. Πιστεύω ότι είχαμε πάντα ευελιξία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είτε πρόκειται για τη συμφωνία Σένγκεν, είτε πρόκειται για το ευρώ, είτε για την άμυνα. Υπάρχουν εκατοντάδες παραδείγματα οδηγιών και κανονισμών όπου τα κράτη μέλη έχουν είτε παρεκκλίσεις, είτε εντάσσονται σε μεταγενέστερο στάδιο.

Εξ ορισμού θα υποστήριζα ότι η Ευρώπη είναι ήδη ευέλικτη. Η διατριβή μου υποστηρίζει ότι η διαφοροποιημένη ολοκλήρωση είναι ένας καλός τρόπος προώθησης του ευρωπαϊκού εγχειρήματος. Είναι σαν ένα πυρηνικό όπλο: πάντα μπορείς να απειλείς με αυτό, αλλά ποτέ μην πιέσεις το πραγματικό κουμπί, γιατί μόνο η απειλή μας αναγκάζει να ενταχθούμε.

[embedded content]

Πολλοί άνθρωποι αναμένουν περισσότερη διαφάνεια στην ευρωπαϊκή πολιτική, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για τη διαδικασία λήψης αποφάσεων στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Ποια είναι η άποψή σας περί αυτού;

Ήμουν σχεδόν σε όλα τα επίπεδα στην πολιτική. Στο εθνικό κοινοβούλιο, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην κυβέρνηση και σε διάφορες μορφές του Συμβουλίου. Στα κοινοβούλια, θα πρέπει να υπάρχουν διαφανείς συνεδριάσεις επιτροπών και προφανώς διαφανείς συνεδριάσεις ολομέλειας.

Η εμπειρία μου και η σύστασή μου για τις κυβερνήσεις είναι ότι οι κυριότερες αποφάσεις γεννιούνται στη διαπραγμάτευση και δυστυχώς δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί διαπραγμάτευση δημοσίως, διότι θα κατέληγε σε θέατρο. Πρέπει να είμαστε διαφανείς σχετικά με τη διαδικασία, αλλά στο τέλος της ημέρας να έχουμε εμπιστοσύνη στο γεγονός ότι δύο ή περισσότερα άτομα μπορούν να έχουν έναν λογικό διάλογο και να λάβουν μια απόφαση.

Για παράδειγμα, όταν το Συμβούλιο νομοθετεί, θα ήταν καλό να έχουμε ανοικτές συζητήσεις, θα ήταν λίγο πιο ενδιαφέρον. Τώρα, όλα γίνονται πολύ μηχανικά – και για να είμαι ειλικρινής, είναι μια αρκετά βαρετή διαδικασία.

Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δημοσίως; Θα είμαι πολύ ειλικρινής μαζί σας, δεν νομίζω ότι θα λειτουργούσε. Είναι μια πολύ στενή λέσχη. Οι πρωθυπουργοί και οι πρόεδροι καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον. Είναι σχεδόν σαν να πηγαίνετε σε μια μεγάλη συνεδρίαση ψυχοθεραπείας, όπου πολλοί από αυτούς τους πρωθυπουργούς προέρχονται από το εσωτερικό μιας χώρας με όλη την πίεση που έχουν και στη συνέχεια μπαίνουν σε αυτό το δωμάτιο μαζί με τον πρόεδρο της Επιτροπής και τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, αγκαλιάζοντας σχεδόν ο ένας τον άλλον.

Με αυτή την έννοια, θα έλεγα ότι η διαφάνεια έχει τα όριά της.

[embedded content]

Έχοντας απέναντί της τις ΗΠΑ, μια ισχυρή Ρωσία και μια επεκτατική Κίνα, η Ευρώπη αντιμετωπίζει μια περίοδο απειλών για την οικονομία της και την παγκόσμια θέση της ή μια ευκαιρία να καταστεί ηγέτης;

Θα έλεγα ότι, λόγω της περιθωριοποίησης των Ηνωμένων Πολιτειών, λόγω μιας ισχυρής Ρωσίας και λόγω μιας επεκτατικής Κίνας, στην πραγματικότητα είναι η στιγμή της Ευρώπης. Αυτή είναι η στιγμή που αρχίζουμε να βλέπουμε να δημιουργούνται κενά ισχύος σε όλο τον κόσμο και κάποιος θα πρέπει να τα γεμίσει. Και φυσικά θεωρώ ότι η Ευρώπη μπορεί να το κάνει αυτό.

Ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορούμε να το υλοποιήσουμε είναι να είμαστε ενωμένοι σε αξίες. Εάν διακηρύξουμε τις αξίες της Δυτικής Ευρώπης σε όλο τον κόσμο με την αξιοπρεπή εξωτερική μας πολιτική, τότε θα έχουμε τα του οίκου μας σε τάξη. Δεν μπορούμε να παραμένουμε άπραγοι τη στιγμή που δολοφονούνται τρεις δημοσιογράφοι ή όταν τα κράτη μέλη παραβιάζουν τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα ή την ελευθερία του Τύπου στην Ευρώπη. Αυτό πρέπει να διορθωθεί.

Δεύτερον, για το εμπόριο: είμαστε η μεγαλύτερη εμπορική δύναμη παγκοσμίως. Ορίσαμε τους κανόνες και πλέον πραγματοποιούμε μεγάλες διμερείς εμπορικές συμφωνίες – είτε με τον Καναδά είτε με τη Νότια Κορέα, την Ιαπωνία ή την Ινδία και ίσως και στο μέλλον με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Συνεχίζουμε να εργαζόμαστε σε αυτό, διότι χωρίς τις συναλλαγές οι οικονομίες μας δεν πρόκειται να αναπτυχθούν.

Τελικά πρέπει να υπερασπιστούμε τον πολυμερισμό, τους πολυμερείς θεσμούς είτε πρόκειται για τον ΟΗΕ, τον ΠΟΕ, είτε πρόκειται για τον ΟΟΣΑ, είτε πρόκειται για το ΝΑΤΟ, είτε για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Χωρίς κοινούς κανόνες, κοινούς θεσμούς και διεθνές δίκαιο, δεν θα έχουμε τίποτα. Και αν τα υλοποιήσουμε όλα αυτά, νομίζω ότι η Ευρώπη θα επιβιώσει. Ένα τελευταίο σημείο: πρέπει να αναλάβουμε ηγετικό ρόλο στην κλιματική αλλαγή και την τεχνολογική ανάπτυξη.

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ